انتخاب چسب مناسب برای قرنیز به جنس قرنیز، جنس و صافی دیوار و میزان رطوبت فضا بستگی دارد. چسبی که برای قرنیز PVC عملکرد خوبی دارد، ممکن است برای نگه داشتن قرنیز سنگی کافی نباشد یا به قرنیز یونولیتی آسیب برساند. در این راهنما با انواع چسب قرنیز و کاربرد هر کدام آشنا می‌شوید و می‌بینید برای هر جنس قرنیز چه چسبی مناسب‌تر است. مراحل صحیح چسباندن را هم با هم مرور می‌کنیم.
انواع چسب قرنیز
1- چسب ام‌اس پلیمر (چسب نصب)
چسب ام‌اس پلیمر یکی از کاربردی‌ترین گزینه‌ها برای چسباندن قرنیز است. روی بیشتر سطوح مثل گچ، بتن، چوب، MDF و PVC می‌چسبد، بعد از خشک شدن کمی انعطاف دارد و در برابر رطوبت مقاوم است. به همین دلیل برای بیشتر قرنیزهای روکار، هم در فضاهای خشک و هم مرطوب، انتخاب مطمئنی است.
2- چسب آکواریوم (سیلیکون)
چسب آکواریوم ضدآب و انعطاف‌پذیر است و برای قرنیزهای سبک مثل PVC در آشپزخانه و فضاهای مرطوب استفاده می‌شود. قدرت نگهداری آن از چسب ام‌اس پلیمر و پلی‌یورتان کمتر است. برای قرنیزهای سنگین یا دیوارهای ناصاف به‌تنهایی کافی نیست و تا خشک شدن کامل باید قرنیز را ثابت نگه داشت.
3- چسب پلی‌یورتان
چسب پلی‌یورتان چسبندگی بالایی دارد و برای قرنیزهای چوبی و سنگین‌تر مناسب است. هنگام خشک شدن کمی حجم می‌گیرد و فاصله‌های کوچک بین قرنیز و دیوار را پر می‌کند. هنگام کار با آن فضا را تهویه کنید و چسب اضافه را قبل از خشک شدن پاک کنید.
4- چسب ۱۲۳ (میتراپل)
چسب ۱۲۳ در چند ثانیه می‌گیرد، اما برای چسباندن تمام طول قرنیز مناسب نیست. کاربرد درست آن اتصال گوشه‌ها و فارسی‌برها و نگه داشتن موقت قرنیز در چند نقطه است، تا چسب اصلی خشک شود.
5- چسب کاشی و ملات
قرنیزهای سنگی و سرامیکی سنگین‌اند و معمولاً مثل کاشی با چسب کاشی (پودری) یا ملات نصب می‌شوند. چسب‌های تیوبی برای نصب کامل این قرنیزها کافی نیستند.
6- چسب حرارتی (هات‌ملت)
چسب حرارتی سریع است، اما در گرما نرم می‌شود و چسبندگی بلندمدت ندارد. فقط برای قرنیزهای خیلی سبک یا نصب موقت مناسب است.
چسب مناسب برای هر نوع قرنیز
| جنس قرنیز | چسب پیشنهادی | نکته |
|---|---|---|
| MDF | ام‌اس پلیمر یا پلی‌یورتان | در فضای مرطوب درز پایین را آب‌بندی کنید |
| PVC | ام‌اس پلیمر یا چسب آکواریوم | برای فضاهای مرطوب مناسب است |
| چوبی | پلی‌یورتان یا ام‌اس پلیمر | برای قرنیز بلند یا سنگین، میخ یا پیچ هم اضافه کنید |
| یونولیتی (پلی‌استایرن) | چسب مخصوص یونولیت یا چسب بدون حلال | چسب حلال‌دار، یونولیت را حل می‌کند |
| سنگی و سرامیکی | چسب کاشی یا ملات | چسب تیوبی به‌تنهایی کافی نیست |
| آلومینیومی روکار | ام‌اس پلیمر یا روش نصب سازنده | برخی مدل‌ها با کلیپس یا پیچ نصب می‌شوند |
قرنیز توکار با چسب روی دیوار نصب نمی‌شود. این قرنیز در مرحله ساخت و قبل از نازک‌کاری داخل دیوار جا می‌گیرد، پس دیگر نگران جدا شدن آن با گذشت زمان نیستید. جهت خرید قرنیز توکار کلیک فرمایید و هم چنین جهت آشنایی با جنس‌های مختلف هم مقاله انواع قرنیز را مطالعه فرمایید.
مراحل چسباندن قرنیز
- آماده‌سازی دیوار: سطح دیوار باید تمیز، خشک و بدون گرد و خاک باشد. رنگ پوسته‌شده یا گچ سست را قبل از کار جدا کنید.
- بررسی صافی دیوار: اگر دیوار قوس یا فرورفتگی دارد، در آن نقاط از چسب بیشتر یا میخ و پیچ کمکی استفاده کنید.
- برش و جای‌گذاری خشک: قرنیزها را اندازه بزنید، گوشه‌ها را فارسی‌بر (۴۵ درجه) ببرید و قبل از چسب‌زنی امتحان کنید.
- چسب‌زنی: چسب را به‌صورت نقطه‌ای یا زیگزاگ پشت قرنیز بزنید. نزدیک لبه‌ها چسب نزنید تا بیرون نزند.
- فشار و ثابت کردن: قرنیز را محکم به دیوار فشار دهید و با چسب کاغذی یا چند نقطه چسب ۱۲۳ ثابت نگه دارید تا چسب اصلی خشک شود.
- پاک‌سازی و درزگیری: چسب اضافه را فوراً پاک کنید. درز بالای قرنیز را با درزگیر آکریلیک (قابل رنگ) و در فضاهای مرطوب درز پایین را با سیلیکون ببندید.
زمان خشک شدن هر چسب با چسب دیگر فرق دارد. آن را از روی بسته محصول بخوانید و تا خشک شدن کامل، به قرنیز ضربه نزنید.
اشتباهات رایج در چسباندن قرنیز
- استفاده از چسب ۱۲۳ یا حرارتی برای تمام طول قرنیز
- چسباندن روی دیوار نمدار، گچ تازه یا رنگ پوسته‌شده
- استفاده از چسب حلال‌دار برای قرنیز یونولیتی
- استفاده از چسب تیوبی برای قرنیز سنگی سنگین
- زدن چسب زیاد که از لبه‌ها بیرون می‌زند و روی دیوار و کف می‌ماند
جمع بندی
برای بیشتر قرنیزهای روکار، چسب ام‌اس پلیمر انتخاب مطمئنی است. برای قرنیز PVC در فضای مرطوب چسب آکواریوم، برای قرنیز چوبی چسب پلی‌یورتان همراه با میخ، و برای قرنیز سنگی چسب کاشی یا ملات مناسب‌تر است. چسب ۱۲۳ را فقط برای گوشه‌ها و نگه داشتن موقت به کار ببرید. اگر نمی‌خواهید درگیر چسب و جدا شدن قرنیز شوید، قرنیز آلومینیومی توکار گزینه‌ای است که داخل دیوار اجرا می‌شود.